do nawigacji

Leasing w polskim systemie prawa 23 maja 2010

Autor: sysokat. Kategorie : Biznes,Motoryzacja , trackback

W polskim  systemie prawa umowa leasingu jest regulowana poprzez Kodeks cywilny w art. 7091 – 70918. Początkowy artykuł tej regulacji stanowi:

„Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie, i oddać tę rzecz korzystającemu do używania, albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu, w uzgodnionych ratach, wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie, lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.”

Rzeczami, w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego, są tylko przedmioty materialne (art. 45 KC), zaś przedmioty materialne na gruncie Kodeksu Cywilnego są pojęciem znacznie węższym niż genialna materialne wyodrębniane przez ekonomistów. Cechą rzeczy jest materialny charakter , a ponadto wyodrębnienie z przyrody (Prawo cywilne – część ogólna, Zbigniew Radwański, wyd.8, 2005, s. 117). Nie są rzeczami ciecze i gazy, kopaliny, zwierzęta w stanie wolnym (aktualne – uchw. SN(7) z 8.11.1971 r., OSN 1972, poz. 43; orz. SN z 9.03.1973 r., Na przykład Nr9/1974). Rzeczami nie są także przedmioty niematerialne, takie jak energia, znakomita intelektualne, dobra osobiste, pieniądze, papiery wartościowe, prawa majątkowe (Radwański jak wyżej, s. 128) .Więcej przydatnych informacji znajdziesz na stronie auto leasing.

Dla celów podatkowych definicja umowy leasingu rozszerzona jest o każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana „finansującym”, oddaje do odpłatnego zastosowania lub korzystania z i pobierania pożytków na postanowieniach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki stabilne albo wartości niematerialne i prawne, a również obszary. Kodeks Cywilny wyszczególnia zaś w art. 70918 umowę, w której jedna strona zobowiązuje się oddać rzecz stanowiącą jej własność do zastosowania lub do zastosowania i pobierania pożytków drugiej stronie, a druga strona zobowiązuje się zapłacić właścicielowi rzeczy w umówionych ratach uposażenie pieniężne, równe choćby wartości rzeczy w chwili zawarcia tej umowy, do której używa się odpowiednio przepisy o leasingu.

Komentarze

Nie można komentować tego wpisu.